Serce O mnie U kardiologa Moi przyjaciele Tu bywam Linki O psach O kotach Biblioteka George Clooney Owoce kot2 kot1
To znow ja Oto ja MyLab30 - informacje o urządzeniu MyLab30 Przyjaciele kot3
Moje koty Kontakt Red Hot Chilli Peppers badania wyjazdowe

Kardiomiopatia rozstrzeniowa (Dilated cardiomyopathy, DCM)

– Urszula Bartoszuk- Bruzzone; lek. wet

WSTĘP

Kardiomiopatia rozstrzeniowa (Dilated cardiomyopathy, DCM) to obok niedomykalności zastawek serca, jedno z najczęstszych schorzeń układu krążenia u psów, szczególnie u dobermanów, bokserów, spanieli i dogów niemieckich. Jest to także jedna z najgroźniejszych i najtrudniejszych do leczenia chorób serca. Bardzo często, mimo starań właścicieli i lekarza, nie udaje się opanować postępu choroby i przedłużyć psu życia.

CO TO JEST KARDIOMIOPATIA?

Termin kardiomiopatia oznacza chorobę mięśnia sercowego, w której dochodzi do nieodwracalnych zmian w jego strukturze. Budujące go komórki tzw. włókna mięśniowe ulegają zwyrodnieniu - zmienia się ich kształt, wielkość, elastyczność oraz zmniejsza się ich kurczliwość. Bardzo szybko przestają one prawidłowo funkcjonować w związku z czym dochodzi do silnego poszerzenia (rozstrzeni) lewej lub obu komór serca. Nie znana jest przyczyna powstawania pierwotnej kardiomiopatii, choć wiadomo, że istnieją predyspozycje rodzinne. Kardiomiopatia ma z reguły charakter wtórny i być konsekwencją np.: wad genetycznych, niedoboru karnityny lub tauryny, intoksykacji, procesów autoimmunologicznych (w których układ odpornościowy organizmu atakuje swoje własne komórki), chorób endokrynologicznych (niedoczynność tarczycy) lub infekcyjnych (parvovirus, borrelia burgdorfei, trypanosoma cruzi) itp.

Innym rodzajem kardiomiopatii występującej sporadycznie u bokserów jest ARVC - arytmogenna kardiomiopatia prawokomorowa.

WYSTĘPOWANIE

Kardiomiopatia jest chorobą charakterystyczną dla psów ras dużych i olbrzymich, najczęściej w wieku 4-8 lat oraz u szczeniąt poniżej 1 roku życia. Częściej chorują osobniki płci męskiej.. Do ras szczególnie zagrożonych należą:

  • doberman,
  • bokser,
  • dog niemiecki,
  • bernardyn,
  • nowofundland,
  • dogue de Bordeaux,
  • wilczarz irlandzki,
  • chart afgański,
  • owczarek niemiecki,
  • airedale terrier,
  • pudel królewski,
  • labrador,
  • golden retriever

W ostatnich latach coraz częściej spotyka się przedstawicieli ras średnich a mianowicie u spanieli angielskich i amerykańskich. U psów ras małych kardiomiopatia rozstrzeniowa pojawia się sporadycznie, najczęściej u West Highland White Terierów.

OBJAWY

Najważniejszymi i najczęstszymi objawami kardiomiopatii rozstrzeniowej są: zaburzenia oddechowe, kaszel, utrata przytomności, nagła śmierć sercowa (ok. 30% przypadków). Duszność i kaszel wnikają z gromadzenia się na terenie płuc i oskrzeli płynu. Początkowo objawy te występują sporadycznie, pojawiają się albo po wysiłku albo w czasie podniecenia np. kiedy pies wita właściciela, cieszy się z nagrody itp. i szybko ustępuje. Wraz z rozwojem choroby każdy wysiłek np. bieg, wejście po schodach kończy się uporczywym kaszlem i dusznością. Pies jest bardzo zmęczony i bardzo długo uspokaja się. Pojawia się niechęć do ruchu, zabawy, apatia, pies staje się leniwy, często leży i śpi, nierzadko występują także wahania apetytu, chudnięcie i zaniki mięśni. Wraz z upływem czasu problemy z oddychaniem nasilają się, kondycja psa pogarsza się, często sprawia on wrażenie otępiałego. Jednocześnie może pojawić się wzmożone pragnienie oraz powiększenie zarysu brzucha, wynikające z gromadzenia się w jamie brzusznej płynu (wodobrzusze).

Na tym etapie choroby, jeśli nie rozpoczęto leczenia, bardzo często dochodzi do ostrego obrzęku płuc czyli sytuacji, w której w płucach i oskrzelach znajduje się duża ilość płynu, praktycznie uniemożliwiająca normalne oddychanie. Objawy obrzęku płuc to bardzo silny, wilgotny kaszel, silna duszność - pies stoi lub siedzi z szeroko rozstawionymi przednimi kończynami i wyciągniętą do przodu szyją, szybko oddycha, ma otwarty pysk i siny język, wyraźnie widoczne są ruchy klatki piersiowej i mięśni brzucha. Może się zdarzyć, że zwierzę straci przytomność.
Jest to stan zagrażający życiu i wymaga natychmiastowej, intensywnej opieki weterynaryjnej.

Naturalny proces postępowania choroby obejmuje z reguły trzy etapy:

  • - faza I. - brak morfologicznych i elektrycznych w mięśniu sercowym, brak objawów klinicznych choroby.


  • - faza II. (utajona) - pojawiają się zmiany morfologiczne/ elektryczne w mięśniu sercowym, zwierzę nie wykazuje objawów klinicznych choroby.


  • - faza III. (zaawansowana) - pojawienie się objawów klinicznych niewydolności krażenia.


ROZPOZNAWANIE

Kardiomiopatię diagnozujemy na podstawie pełnego badania kardiologicznego, zdjęcia RTG, zapisu EKG oraz badania echokardiograficznego i Dopplerowskiego. Więcej na temat tych badań można przeczytać w artykule "Najczęstsze objawy chorób serca u psów."

Rozpoznanie kardiomiopatii rozstrzeniowej musi opierać się na potwierdzeniu obecności konkretnych cech choroby. Są to tak zwane kryteria większe i mniejsze, wynikające z patogenezy schorzenia. Potwierdzić DCM w fazie utajonej (bezobjawowej) można dopiero po wykluczeniu obecności innych chorób mogących dawać podobne zmiany morfologiczne w mięśniu sercowym.

Kryteriami większymi są: rozstrzeń lewej komory i związany z nią wzrost objętości skurczowej i rozkurczowej komory, wzrost indeksu sferyczności, spadek frakcji skracania i objętości wyrzutowej.

Kryteriami mniejszymi są między innymi: obecność arytmii (kryterium specyficzne rasowo) i rozstrzeń lewego lub obu przedsionków serca.

LECZENIE

Kardiomiopatia rozstrzeniowa jest chorobą nieuleczalną, nie ma możliwości całkowitego wyleczenia psa. Jednak odpowiednie postępowanie i stosowanie leków potrafi złagodzić jej objawy i poprawić kondycję psa, przedłużając w ten sposób jego życie. Terapia polega przede wszystkim na podawaniu leków wspomagających pracę mięśnia sercowego, łagodzących objawy niewydolności krążenia, usuwających płyn z klatki piersiowej i jamy brzusznej oraz hamujących powstawanie, bardzo częstych przy kardiomiopatii, arytmii.

Drugim elementem terapii jest zapewnienie zwierzęciu odpowiedniego, umiarkowanego ale regularnego ruchu. Niewielki wysiłek poprawia metabolizm, pozwala unikać nadwagi i polepsza krążenie krwi, zapobiegając powstawaniu zastoju krwi. Zabroniony jest jakikolwiek intensywny wysiłek, należy także unikać sytuacji, w których może dojść do nadmiernego obciążenia układu krążenia np. stany stresu, podniecenia.

Oddzielnym, bardzo ważnym problemem u zwierząt z kardiomiopatią jest masa ciała zwierzęcia. W przypadku pacjentów z nadwagą, odchudzanie musi być pierwszym krokiem w terapii, bez niego leczenie nie będzie skuteczne, a niewydolność krążenia bardzo szybko pogłębi się. Specjalne diety lecznicze pomagają w osiągnięciu odpowiedniej wagi. U niektórych zwierząt z zaawansowaną niewydolnością krążenia może dochodzić do znacznego spadku masy ciała. Zaburzenia w przepływie krwi przez organizm prowadzą do niedotlenienia mięśni a następnie ich zaniku. U tych pacjentów istotne jest podawanie diety bogatej w białko, kalorie, witaminy i mikroelementy. Dobór odpowiedniej diety czy leków, określenie dopuszczalnego wysiłku jest oczywiście zadaniem lekarza weterynarii prowadzącego pacjenta i należy ściśle przestrzegać jego wskazówek.

ROKOWANIE

Rozpoznanie kardiomiopatii rozstrzeniowej to szczególnie ciężka chwila dla właścicieli psa. Bowiem tak naprawdę nie potrafimy ocenić, ile życia ma jeszcze przed sobą ich pies. Choroba bardzo trudno poddaje się leczeniu, szczególnie jeśli zostanie ono rozpoczęte zbyt późno. Skuteczność leczenia zależy przede wszystkim od stopnia zaawansowania choroby. Jeśli choroba została rozpoznana w czasie corocznego badania kontrolnego, jeszcze przed pojawieniem się pierwszych objawów, terapia jest zwykle efektywna i pozwala na zapewnienie psu dłuższego okresu przeżycia. Wraz z pojawieniem się pierwszych objawów, szanse psa na długie życie maleją. Szczególnie dotyczy to dobermanów i bokserów, u których kardiomiopatia rozstrzeniowa rozwija się bardzo gwałtownie - niektóre psy nie przeżywają nawet 48 godzin od momentu wystąpienia pierwszych objawów niewydolności krążenia.

ZAPOBIEGANIE

Nie ma, niestety, możliwości zapobiegania tej chorobie. Wynika to przede wszystkim z faktu, że nie znamy jej przyczyny. Ponieważ nie potrafimy ochronić psów przed tą chorobą, najważniejsze pozostaje jej wczesne wykrycie. Dlatego wszystkie psy ras predysponowanych do kardiomiopatii powinny raz w roku przechodzić kontrolne badanie kardiologiczne, które ujawni istnienie choroby jeszcze przed pojawieniem się jej objawów. Podjęte w tym momencie leczenie będzie najskuteczniejsze i zwykle pozwala na wydłużenie życia zwierzęcia.

kardiologiaweterynaryjna.pl :: O mnie :: O psach :: O kotach :: U kardiologa
Moi przyjaciele :: Tu bywam :: MyLab30 :: Linki :: Biblioteka :: Badania wyjazdowe :: Kontakt


Copyrights © 2009 www.kardiologiaweterynaryjna.pl
Projekt graficzny i opracowanie: Maria Ceraficka / www.orwidgraf.com